Kişi hayatında “seçenek bilincini” yitirmişse eğer tıkanmaya ve sorun yaşamaya başlar.
Çocuklar bu konuda çok esnektirler. Onlar problem yaşadıklarında kolayca başka yolları deneyebilirler. Yaş ilerledikçe kişiler bu özelliğini kaybetmeye başlarlar. Çünkü çocukların yerleşmiş kalıplaşmış öğretileri yoktur. Yetişkinler ise çocukluktan itibaren öğrendikleri birçok davranış kalıplarının içine kendilerini sokarlar ve bir problem yaşadıkları zaman bu davranış kalıpları ile çözüm bulmaya çalışırlar. Bu davranış kalıbı geçmişte işine yaramış olabilir. Ancak şuanda geçmişe ne kadar benzese de yeni bir durum yaşıyorsun. Olayı şuanın şartlarında değerlendirmen en sağlıklısıdır. Peki hiç geçmiş tecrübelerden faydalanmayacağız diye sorabilirsiniz. Elbette faydalanacağız ancak geçmiş tecrübemi bugünün şartlarında yeniden revize ederek faydalanmam gerekir. Örneğin, bir bayanın babası çok otoriter olabilir ve bayan babası ile konuşmamayı tecrübe etmiş olabilir ve bu o dönemde kendisini babasının öfkesine karşı korumasında işlevsel olabilir. Bu bayan evlenince de aynı öğretiyi eşine aktarırsa sıkıntı yaşayabilir. Kendisini ifade edemediği için eşi onun ihtiyaçlarını anlamayabilir. Oysaki bu kişi bugün eşiyle olan ilişkisinde bazen konuşmamayı bazen konuşmayı tercih edebilir. İşlevsel olan budur.

Seçenek bilincini sıfırlayan kişilerin genel özellikleri:

Seçeneksizlik dili olan “meli, malı” kullanır. Örneğin; “Şöyle yapmalıyım, böyle yapmalıyım”.
Kutuplaşmış düşünceleri vardır: “Bu iş ya şöyle ya böyle yapılır”.
Tavsiye; hayatta birçok konuda farklı seçeneklerimiz var. Tıkandığımız yerde o tıkanıklığın içinde kalmak yerine biraz geriye çıkıp diğer seçenekleri de gözden geçirmeye çalışın. Bu sorunu çözmenizde yardımcı olabilir.

İkinci olarak meli malı dilini değiştir. Yapmalıyımdan çok “Şu an duruma göre hareket ediyorum” de.